„PROSZĘ”, „PRZEPRASZAM”, „DZIĘKUJĘ”.
Trzy proste słowa, które mają budować relację, a które jednak bardzo często tracą swój sens i ciało to wyczuwa.
———————————
KIEDY „PROSZĘ” PRZESTAJE BYĆ PROŚBĄ?
✨
Prawdziwa prośba zawiera w sobie zgodę na to, że druga osoba może powiedzieć „nie”. Ma w sobie przestrzeń, ale często „proszę” staje się:
➡️naciskiem,
➡️oczekiwaniem,
➡️ukrytym żądaniem.
I wtedy ciało to pokazuje:
➡️napięciem w szczęce,
➡️ściśnięciem w brzuchu,
➡️impulsem „zrób to”.
✨
To już nie jest prośba. To jest presja ubrana w grzeczność.
———————————
KIEDY „PRZEPRASZAM” NIE JEST PRZEPROSINAMI?
✨
„Przepraszam” z ciała płynie inaczej niż „przepraszam” z obowiązku.
Gdy jest autentyczne:
➡️ciało mięknie,
➡️pojawia się kontakt,
➡️jest miejsce na drugą osobę.
Gdy jest wymuszone:
➡️pojawia się napięcie,
➡️złość zostaje w środku,
➡️słowo nie niesie ulgi.
✨
Wtedy „przepraszam” staje się formą kontroli, nie naprawy relacji.
———————————
KIEDY „DZIĘKUJĘ” ZNIKA?
✨
Czasem „dziękuję” w ogóle nie pada. Zamiast niego pojawia się:
➡️zachwyt,
➡️ocena,
➡️komentarz.
„Jak pięknie posprzątałeś!.” „Jaka jesteś grzeczna!” „Ale piękny prezent!”.
✨
A jednak to nie jest to samo, co „DZIĘKUJĘ.”
✨
Szczególnie w relacji z dzieckiem to ma ogromne znaczenie, bo kiedy zamiast „dziękuję” pojawia się ocena dziecko dostaje komunikat: :jestem wartościowe, kiedy coś robię dobrze.
A kiedy słyszy „dziękuję”, pojawia się relacja i myśl, że to, co zrobiłem, ma znaczenie dla drugiej osoby.
✨
Ciało zawsze wie, jaka jest intencja Możemy powiedzieć właściwe słowo, ale ciało i tak czuje, co jest pod spodem.
➡️„proszę” z napięcia brzmi jak nacisk,
➡️„przepraszam” bez kontaktu brzmi pusto,
➡️„dziękuję” z obowiązku nie dociera.
Ale gdy słowa płyną z regulacji:
➡️są miękkie,
➡️mają przestrzeń,
➡️budują więź.
💛 Najważniejsze:
Nie chodzi o to, by mówić „ładnie”. Chodzi o to, by słowa były zgodne odczuciami, z ciałem. Bo dziecko, i każdy człowiek niezalenie od wieku, nie uczy się tylko tego, co mówimy. Uczy się tego, co czuje nasze ciało, kiedy to mówimy.
Dziękuję, że przeczytałaś/eś 💚
Katarzyna J Malysz, SEP
